Taka podstrona nie istnieje

Muzeum Regionalne w Wiślicy

Wiślica jest bez wątpienia najbogatszym zespołęm zabytkowym na Ponidziu. Jej dzieje sięgają aż IX-go wieku i wiązane są z Państwem Wiślan. Okres średniowiecza to czas rozkwitu Wiślicy, kiedy to, wg historyków, była ona tym dla królewskiego Krakowa, co Wersal dla Paryża. Dzięki wspólnemu wysiłkowi naukowców różnych dziedzin, pozostałości tych czasów stanowią dziś namacalne świadectwo świetności.

Muzeum Regionalne w Wiślicy udostępnia turystom poniższe zabytki:

- Gotycka Bazylika Mniejsza pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny z XIV w., będącej zarazem Sanktuarium Uśmiechniętej Madonny Łokietkowej, półpłasko rzeźby datowanej na XIII w.;

- Dzwonnica fundacji Jana Długosza z XV w.;

- Dom Długosza z XV w.;

- Podziemia Bazyliki z pozostałościami dwóch kościołów romańskich, kolejno z XII i XIII w.;

- Unikatowa Płyta Orantów z XII w.;

- Pawilon Archeologiczny z pozostałościami X-wiecznego kościoła oraz Misą Chrzcielną z 880 r. n.e.;

- Grodzisko wczesnośredniowieczne z przełomu X i XI w.;

Drogi turysto zanim odwiedzisz Muzeum Regionalne w Wiślicy zapraszamy do wirtualnego spaceru obok zabytków wiślickich.  Mamy nadzieję , że  dzięki tej witrynie przybliżymy Ci wiedzę historyczną o Wiślicy i zachęcimy do odwiedzenia nas osobiście, gdzie zobaczysz i usłyszysz pełną wiedzę o dawnym „Wersalu” Krakowa.

Bazylika Mniejsza p.w. Najświętszej Maryi Panny.

Wiślicka Kolegiata pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny wybudowana została ok. 1350 r. z polecenia króla Kazimierza Wielkiego, jako kara za grzechy cudzołóstwa oraz zabójstwo księdza Marcina Baryczki. Obecnie jest to największy i najstarszy kościół dwunawowy w Polsce, w którym to między innymi odczytano tzw. Statuty Wiślickie
w 1347 r.  W ołtarzu głównym znajduje się pół-płaskorzeźba tzw. Madonny Łokietkowej, datowanej na lata 1270-1300. Część prezbiterialna zdobiona jest freskami rusko-bizantyjskimi fundacji króla Władysława Jagiełły. Ciekawostką są również sklepienia: nawy przykryte są sklepieniem palmowym, wspartym na trzech, smukłych kolumnach, natomiast część prezbiterialna sklepieniem czteroprzęsłowym, krzyżowo-żebrowym. Ścianę południową zdobi Tablica Erekcyjna, fundacji Jana Długosza. Przedstawia ona klęczącego Kazimierza Wielkiego, oddającego Kolegiatę pod opiekę Madonnie.

Geolokacja:

Szerokość geograficzna: 50°20'56.01"N ; długość geograficzna: 20°40'25.60"E

Podziemia Bazyliki Mniejszej.

W swoim wnętrzu podziemia Bazyliki kryją pozostałości dwóch kościółków romańskich. Pierwszy z nich datowany jest na XII w. i zawiera unikatową Płytę Orantów, będącą jednym z najważniejszych i najpiękniejszych przykładów sztuki romańskiej. Stanowi ona unikat w skali światowej i została zakwalifikowana jako zabytek klasy zerowej. Osoby przedstawione na płycie to najpewniej Kazimierz Sprawiedliwy i Henryk Sandomierski – fundatorzy kościoła. Prawdopodobnie jest to również miejsce spoczynku Henryka oraz  jedna z kryjówek Władysława Łokietka.

Drugi kościół datowany jest XIII w. Obecnie jedyną jego pozostałością jest posadzka zbudowana z bogato ornamentowanych płytek ceramicznych.

Ciekawostką jest również oryginalny przekrój przez cmentarzysko przykościelne.

Geolokacja:

Szerokość geograficzna: 50°20'55.97"N ; długość geograficzna: 20°40'25.89"E

Dom Długosza.

Gotycka kamienica, tzw. Dom Długosza, ufundowana została przez Jana Długosza w 1460 roku. W budynku mieściły się pokoje mieszkalne dla 12 kanoników i 12 wikariuszy pracujących w ówczesnej Kolegiacie. Swoją funkcję spełnia po dziś dzień i jest to wciąż plebania. Jedyne pomieszczenia udostępnione dla turystów to sień z zachowanymi gotyckimi portalami oraz przykryta stropem belkowanym, piwnice, w których znajduje się obecnie kawiarenka, wystawa rzeźby sakralnej i kilka pomieszczeń z oryginalnymi stropami
jak również sala wykorzystana przez Muzeum Regionalne. Jest ona o tyle najciekawsza,
iż znajdują się w niej oryginalne XV-wieczne polichromie jak i również XV-wieczny modrzewiowy strop belkowany z pięknie zachowaną wypalaną polichromią. Dodatkowo znajduje się tutaj wystawa znalezisk archeologicznych z Wiślicy jak i najbliższej okolicy
jak również sklepik z pamiątkami.

Geolokacja:

Szerokość geograficzna: 50°20'55.98"N ; Długość geograficzna: 20°40'25.84"E

Dzwonnica.

Przylegająca do Bazyliki dzwonnica została ufundowana w 1460 r. przez Jana Długosza.
Jej pierwsze dwie kondygnacje wykonane są z ciosów kamiennych, kolejne natomiast już
z cegły. Bezpośrednio pod dachem znajduje się fryz, na którym przedstawiono szereg herbów. Uszkodzona w trakcie I wojny światowej, dziś odrestaurowana.

Geolokacja:

Szerokość geograficzna: 50°20'56.68"N ; długość geograficzna: 20°40'24.68"E

Pawilon archeologiczny.

   Wybudowany w latach 60-tych Pawilon Archeologiczny przykrywa relikty wczesno-romańskiego kościółka pw. św. Mikołaja wraz z przyległą kaplicą grobową datowaną
na XI wiek, jak również Misy Chrzcielnej, pochodzącej prawdopodobnie z roku 880.

   Kościółek jest jednym z najwcześniejszych z tzw. serii kupieckiej. Ulokowany został bezpośrednio przy ważnym szlaku handlowym, biegnącym od Pragi aż na Ruś Kijowską. Składa się on z dwóch pomieszczeń: pierwsze z nich to kościół właściwy, drugie natomiast to dobudowana w XI wieku kaplica grobowa. W jej obrębie znaleziono pochówki kobiet.

   Wzbudzająca wielkie kontrowersje Misa Chrzcielna jest różnorako interpretowana przez ośrodki naukowe. Prawdopodobnie stanowi świadectwo przyjęcia chrztu w obrządku wschodnim przez Państwo Wiślan o czym mówi związana z nią tzw. Legenda Panońska zawarta w Żywotach Św. Metodego i opisująca moment chrystianizacji tych terenów.

Geolokacja:

Szerokość geograficzna: 50°20'55.38"N ; długość geograficzna: 20°40'27.97"E

Grodzisko wczesnośredniowieczne.

Wczesnośredniowieczne grodzisko ulokowane jest ok. 500 m. na wschód od dzisiejszego rynku Wiślicy. Widoczne obecnie zarysy obwarowań pochodzą z przełomu XII/XIII w. jednakże najstarsza faza zabudowy pochodzi już z X w. Na grodzisko składało się 27 chat półziemiankowych, 5 obiektów o charakterze gospodarczym, studnia oraz tzw. „cysterna”. Całość pełniła przede wszystkim funkcje militarne, mające na celu ochronę przepraw przez rozlewiska Nidy jak i osady miejskiej.

Geolokacja:

Szerokość geograficzna: 50°20'40.58"N ; długość geograficzna: 20°40'45.52"E

Dodatkowe informacje dotyczące muzeum:

Obiekt całoroczny, czynny codziennie w godzinach od 8:30 – 16.30 (czas zimowy)
10.00 – 18.00 (czas letni)

Ceny biletów: 4 zł ulgowe, 8 zł normalne (przewodnik w cenie)

Zniżki: dla uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych,  studentów (legitymacje studenckie, ISIC, Euro>26), emerytów, rencistów a także inwalidów i osób niepełnosprawnych wraz z opiekunami – będącymi obywatelami polskimi, osób odznaczonych odznaką „Za opiekę nad zabytkami” lub „Zasłużony działacz kultury”; wstęp bezpłatny: dzieci do lat 7, pracownicy muzealni, członkowie Międzynarodowej Rady Muzeów i Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków.

Usługi dodatkowe: Kawiarnia, Przewodnik w cenie biletu, Przewodnik mówiący po angielsku i niemiecku, Sklep z pamiątkami.

Muzeum Regionalne w Wiślicy ul. Plac Solny 32 28-160 WiślicaTel. 041 379 21 64, kom. 500 730 443 lub 508 869 366e-mail: muzeum.wislica@gmail.com ; muzeum@ug.wislica.pl  kontakt: mgr Gabriela Kiełtyka, mgr Wojciech Sołtysiak

Tekst  Wojciech Sołtysiak.

 Materiały fotograficzne: Gabriela Kiełtyka, Wojciech Sołtysiak, Zbigniew Cisak, Krzysztof Plebankiewicz.

 Montaż, animacja  Centrum Rezerwacji Noclegów i Imprez Turystycznych Ar - TUR www.rezerwacjaurlopu.pl

Autorzy serwisu MUZEUM REGIONALNE W WIŚLICY, wyrażają zgodę na udostępnienie artykułu w celach dydaktycznych, edukacyjnych i promujących zabytki Wiślicy w całości lub wybranych fragmentach do innych stron internetowych lub do druku. Warunkiem koniecznym jest podanie autora artykułu, fotografii oraz adresu linku prowadzącego do strony www.rezerwacjaurlopu.pl

 ZOBACZ RÓWNIEŻ :  Agrokwatera w Wiślicy, Letni, rodzinny wypoczynek nad wodą, która leczy, Kajakiem do Wiślicy, Biesiada po Staropolsku, Ogród jakich mało, Śladami Celtów - kwatera Nieprowice k. Wiślicy